List o zajętym miejscu parkingowym

Szanowny Panie, zauważyłam, że coraz częściej parkuje Pan swój samochód na miejscu parkingowym, na którym zwyczajowo od lat parkuję ja (a wcześniej mój ojciec), co staje się coraz bardziej irytujące. Chodzi o wyremontowane w tym tygodniu miejsce parkingowe pod budynkiem 10a; pod latarnią - obok drzewa - przy ścieżce, na którym właśnie od kilku dni (a i czasami wcześniej) parkuje Pan skośnie swój samochód. Dotąd nie mógł Pan zatem wiedzieć, że to miejsce jest zajmowane przez moją rodzinę od ponad pół wieku, a Sąsiedzi w większości z wieloletniej życzliwości szanują ten fakt. Zwracam Panu uwagę, ponieważ jest Pan nowym lokatorem i ma prawo o tradycjach i genezie tego miejsca nie wiedzieć. Oczywiście, że żadne miejsce nie jest w naszej wspólnocie niczyje na własność, lecz nie widzę powodu, abym przez Pana miała zostać zmuszona do parkowania na ulicy, ponieważ jeśli stale zajmowane przeze mnie miejsce jest zajęte przez Pana samochód, zmusza mnie Pan do parkowania poza posesją, gdyż z przyzwoitości miejsca akurat nie zajmuję innym miejsc, ani też nie zamierzam odstępować swojego miejsca akurat Panu. Swoim działaniem powoduje Pan wzajemną dezorganizację. Zachęcam do wzajemnego szacunku i rozglądnięcia się kto gdzie parkuje zwyczajowo lub wykupienia abonamentu na ulicy, tak jak czynią to sąsiedzi, którzy wprowadzili się na teren naszej wspólnoty wcześniej od Pana. Nie podejrzewam Pana o złośliwość, dlatego bardzo proszę o zwolnienie miejsca mojego dotychczasowego postoju pod domem. Pozdrawiam

Na zdjęciu widać długi, formalny list skierowany do sąsiada, który zaparkował na „zwyczajowo” zajmowanym przez autorkę miejscu. Komizm wynika z absurdalnie roszczeniowego tonu i przedstawiania publicznego miejsca parkingowego jako rodzinnego dziedzictwa. Mem służy jako reakcja na przesadne poczucie własności, sąsiedzkie konflikty i bierną agresję.

• @rzeczyzabawne / 18131 2024-09-01