Dysjunkcja według Kononowicza

Dysjunkcja (retoryka) Dysjunkcja (gr. διαλυτόν dialytón, łac. disiunctio, pol. rozłączenie) – figura retoryczna polegająca na użyciu – zamiast zdania, w którym od jednego wyrazu zależnych jest szereg innych wyrazów – kilku zdań lub członów z powtarzaniem tego wyrazu. Przykład Stracił rodzinę, dom, wszystko. Stracił rodzinę, stracił dom, stracił wszystko. Żeby nie było bandyctwa, złodziejstwa, niczego. Żeby nie było bandyctwa, żeby nie było złodziejstwa, żeby nie było niczego. (Krzysztof Kononowicz)

Zrzut ekranu z polskiej Wikipedii wyjaśniający figurę retoryczną „dysjunkcja”. Przykład celowo przywołuje charakterystyczny sposób mówienia Krzysztofa Kononowicza, który powtarzał kolejne człony zdania: „żeby nie było bandyctwa, żeby nie było złodziejstwa, żeby nie było niczego”. Mem służy jako żartobliwa reakcja na rozwlekłe, powtarzalne wypowiedzi lub absurdalne definicje.

• @rzeczyzabawne / 20009 2025-03-06